Posts tonen met het label Peggy's Paardenpension (serie). Alle posts tonen
Posts tonen met het label Peggy's Paardenpension (serie). Alle posts tonen

15 augustus 2012

Peggy’s paardenpension springt bij

Judy McLaine is op weg naar Peggy’s paardenpension, met de auto en een trailer met daarin het kreupele paard Amrah. Ze moet zorgen dat ze op tijd is, want oom John mag er niet achter komen dat ze er vandoor is met het paard, dat hij naar het slacht had willen brengen.Een spannend begin van dit derde deel van de serie. Pas na een paar hoofdstukken blijkt, dat Amrah veilig is. Judy kan haar kopen, met geleend geld van meneer Thornwood. Ze woont met haar moeder bij oom John op zijn schutterij, waar ze uitgebuit en gekleineerd worden. Oom John, een broer van Judy’s overleden vader, is een echte tiran. Het maakt het verhaal nog een paar hoofdstukken langer boeiend: zullen ze het redden, moeder, dochter en paard?

Moeder McLaine krijgt een baan op Thornwood Grange, waar ze hulp in de huishouding wordt. En als oom John hen woedend de deur wijst, krijgen ze onderdak bij Peggy en haar man, Dion. Judy hernieuwt daar haar kennismaking met Roy Grant, die als hulp op de stoeterij gewerkt heeft. Ze vieren er de verjaardag van Dion mee. Dion krijgt voor zijn verjaardag een CD speler plus een pakket CD’s. Waarmee het tijdsbeeld is gezet. Weg met de platenspeler, welkom aan de compact disc. Het is begin jaren negentig.
Tussen Roy en Judy moeten eerst nog een aantal misverstanden uit de weg worden geruimd, voordat ze elkaar in de armen kunnen vallen. Er is een mannelijke rivaal en er is een vrouwelijke rivaal. En natuurlijk is Judy ook weer een kleine kattenkop, te trots om toe te geven, dat ze verliefd is geworden op Roy. Maar uiteindelijk komt alles goed. Tot volle tevredenheid van mevrouw McLaine, die maar wat graag de moederrol ook voor Roy op zich neemt. Want en passant wordt nog even vermeld, dat de moeder van Roy overleden is. 

Roy heeft dus geen moeder meer. Net zo min als alle vijf de schoonzonen van de familie de Wild. Dave, Tim, Edwin, Ad en Robin moeten het allemaal zonder moeder stellen. Gelukkig hebben ze wel een lieve schoonmoeder. De ouders van John leven niet meer. John, is in dit geval dus niet de oom van Judy, maar de vriend van Paula. En Roy, dat is in dit geval ook weer niet de vriend van Miranda, al heeft hij wel dezelfde naam.
Peggy’s zus Marcia komt er ook nog even in voor. Het voorheen verwaande model heeft inmiddels van haar carrière afscheid genomen, schrijft nu enkel nog wat modereportages. Maar is nu vooral moeder en huisvrouw, voor man Jon (zonder h) en haar kinderen Sharon en Per. Die weer  de namen dragen van de drummer van the Heartbreakers en de broer van Paula.
Schrijvers gebruiken vaker bekende namen in nieuwe verhalen. En Helen Taselaar had er natuurlijk al flink wat geschreven, aan het begin van de jaren negentig. Na een onverwacht spannend begin wordt ook Peggy’s paardenpension er een uit de bekende categorie. Krijgen ze elkaar? Ja, ze krijgen elkaar. En de droomprins komt wederom terecht in een echte familie, waarbij schoonzussen en zwagers als vrienden met elkaar omgaan. Net als al eerder in de series over De Wildhof en Picadero gebeurde.  

13 mei 2012

Peggy's paardenpension in het nieuws

Peggy, die nog steeds oude en invalide paarden opvangt, is inmiddels getrouwd met de Hollandse Dion Dorland. Ze hebben allebei een zus, die samen bevriend zijn geraakt. Tessa Downing is stewardess geworden en Laura Dorland onderwijzeres. Ze heeft een baan in Amstelveen en daar ook een flat kunnen huren. Hier begint het verhaal. Tessa is als stewardess op weg naar Nederland om daar een paar dagen bij Laura door te gaan brengen. 

In Nederland is Laura uitgenodigd op een feestje van haar vriendin Angelique en Tessa gaat mee. Eerst moet ze de wat al te opdringerige Martin van zich afschudden, maar iets later maakt ze kennis met Ted Rivers. Een Nederlandse huisarts met Amerikaanse ouders. Het klikt meteen tussen Tessa en Ted, maar of het een eenmalige kennismaking is?

Het toeval helpt een handje mee. Tessa krijgt griep, kan niet terug naar Engeland, en Ted, als huisarts komt op visite. Hij blijft komen, ook als dat al lang niet meer nodig is. En na een goede week van veel bezoekjes kan Tessa terug naar Engeland, maar heeft Ted een blijvende indruk achtergelaten. Zullen ze elkaar nu nog terug zien? Ook dat gebeurt, niet veel later, als Ted op weg is naar zijn broer in Londen en Tessa als stewardess op het vliegtuig aantreft. 

Het wordt zomervakantie en Laura komt over naar Engeland. Onderweg naar Laura treft ze een jongeman in een sportauto, die in de berm is geraakt. Het blijkt Philip Thornwood te zijn, de onuitstaanbaar verwende buurjongen van de familie… Peggy en Tessa hebben allebei een hekel aan hem. Het is een nietsnut en een ladykiller. Maar Laura, die zijn voorgeschiedenis niet kent, vindt hem aardig. En dat is wederzijds. Bovendien, nu vader Thornwood, een al op leeftijd zijnde kolonel, longontsteking heeft gekregen, ziet Philip ook wel in, dat het afgelopen moet zijn met het luie leventje. En wie kan hem daar beter bij helpen dan Laura?

Dan gaat alles ineens in een sneltreinvaart. Tessa twijfelde aan haar relatie met Ted, omdat de afstand te groot was. Maar Ted besluit een dokterspraktijk in Engeland over te nemen, zodat hij bij Tessa blijven kan. Een huis is ook al gevonden. Laura heeft na de zomervakantie al wel door dat Philip de ware is en zegt in Nederland prompt baan en flat op. Nee, trouwen wil ze nog niet, maar in Engeland bij Philip komen wonen, doet ze eigenlijk meteen. En dan is er nog de oudste zus Marcia.

Het arrogante fotomodel uit het eerste deel is inmiddels met haar Zweedse fotograaf getrouwd en moeder van een dochtertje geworden. Ze blijkt haar hele carrière er aan te hebben gegeven. Ze wonen in Zweden, maar ook zij komen terug naar Engeland. Zweedse Jon heeft er, net als Nederlands-Amerikaanse Ted schijnbaar geen enkele moeite mee, het land waar ze zijn geboren en getogen vaarwel te zeggen. 

Huizen vallen zo maar uit de lucht, banen zijn in no time gevonden en ook in no time weer opgezegd. Mannen gooien hun hele leven voor je om. En dat nieuws, uit de titel? Dat blijkt een gepensioneerd circuspaard te zijn, dat even in het pension logeert. Het gegeven komt maar heel sporadisch in het verhaal voor. Niet meer dan een verhaal van één kantje tekst.

Dit verhaal van Helen Taselaar onder pseudoniem is uit 1988 en een echt 'krijgen ze elkaar' verhaal. Het speelt zich alweer gedeeltelijk af in Londen, waar al meer hoofdpersonen het geluk vonden. Ditmaal geen rivalen in de vorm van exen. Wel weer een paar die weduwnaar zijn en eventueel hertrouwen. En verder gaat alles in het leven weer erg makkelijk, als de liefde eenmaal om de hoek is komen kijken. Zat het echte leven ook maar zo in elkaar.

19 maart 2012

Peggy's Paardenpension

83-2, staat er rechtsonder, op de laatste pagina van het verhaal. Ik heb voor mezelf altijd uitgemaakt, dat dat staat voor jaar en maand van uitgave. Februari 1983 dus. Peggy's paardenpension is een van de eerste verhalen die Helen Taselaar onder haar pseudoniem schreef. Niet in de Jeugdserie, maar in de serie Tieners schrijven voor Tieners, die Kluitman ook een poosje heeft gehad.

De serie over manege Picadero en over de Wildhof, zou wel in de Jeugdserie verschijnen, net als de verhalen over de vliegreis, die naar het geluk zou voeren, dat het goed zou komen met Ellen en nog veel verhalen van Helen Taselaar onder haar eigen naam meer. Tieners voor Tieners moest kennelijk een jongere doelgroep aanspreken. Of dat ook echt gebeurd is? De boekjes zien er hetzelfde uit, met dezelfde omslagen van Herry Behrens, en met dezelfde inhoud.

Peggy Downing woont met haar vader, twee zussen en een huishoudster op een groot landgoed in Engeland. Ze hebben er een tennisbaan, een eigen zwembad en zelfs een elk een eigen badkamer. Ja, er is veel geld, maar eigenlijk kun je het aan de familie niet echt merken. Oudste zus Marcia is mannequin, net als het zusje van Ellen. Dan volgt Peggy, die de paarden uit de omtrekt verzorgt en traint. Ze heeft er nog een aantal oude paarden bij, die ze in pension houdt. Tot slot is er dochter Tessa, vijftien en heel ondeugend. Dergelijke kleine zusjes komen in bijna alle verhalen van Helen Taselaar wel voor.

Net als de verwaande man, die om de hoofdrolspeelster komt. In dit geval heet hij Philip Thornwood en is hij de zoon van de buurman. Er is een mannelijke hoofdrolspeler met een goede baan waarvoor hij naar het buitenland moet. Hij heet in dit geval Dion Dorland en moet voor zijn werk naar Engeland, waar hij Peggy en haar familie ontmoet. Er is een opdringerige vriendin van de mannelijke hoofdfiguur, die in dit geval Simone heet. De man is wat ouder en al meteen zeker van zijn zaak, het meisje weet het nog niet precies. Maar uiteindelijk vinden ze elkaar, raken elkaar door misverstanden weer kwijt - er is vast een ander - en hervinden elkaar tenslotte toch weer. Nee er is geen ander.

Zoals Helen alias Inge al zo vaak heeft gebruikt en ook na dit verhaal nog heel vaak zou gebruiken. Er is liefde, vriendschap, er zijn veel paarden. Er wordt verloofd, er wordt getrouwd, er worden huizen gekocht en er wordt elkaar veelvuldig de liefde verklaard. In dit geval gaat niet alleen Peggy met Dion trouwen, maar ook vader Downing met de huishoudster Jessy. En verwaande Marcia trouwt een Zweedse fotograaf, waardoor ze ineens niet meer zo verwaand is. Tot slot: hier blijft het niet bij. Want ook Peggy's Paardenpension Wordt vervolgd.